انجمن جامعه شناسان بدون مرز- ایران

بازداشت احسان هوشمند جامعه شناس و پژوهشکر مسایل قومی

2012-01-17T09:33:00.000-08:00

احسان هوشمند، روزنامه نگار و پژوهشگر مطالعات قومی، شب گذشته دستگیر شد.

به گزارش رسیده به ندای سبز آزادی وی شب گذشته ۱۷ دی ماه به دنبال مراجعه شش مأمور به اسم مأمور مبارزه با مواد مخدر به منزل شخصی وی در تهران، دستگیر شده است.

خانواده هوشمند می گویند که این مأموران با تفتیش گسترده منزل و ضبط کامپیوتر شخصی وی، احسان هوشمند را دستگیر کرده و با خود بردند. هنوز از اتهام و محل نگهداری وی خبری منتشر نشده است.

احسان هوشمند، ۴۳ ساله، زاده بیجار کردستان وکارشناس ارشد رشته جامعه شناسی است. این فعال ملی - مذهبی علاوه بر فعالیت های روزنامه نگاری، انجام پژوهش های فراوانی را در زمینه تحلیل و بررسی مسائل اجتماعی و به ویژه مسائل اقوام، هویت ملی، توسعه ایران و آسیب های اجتماعی در کارنامه خود به ثبت رسانده است.

هوشمند پیش از این نیز یک بار دیگر در دی ماه سال ۱۳۸۸ دستگیر شده بود.

دکتر مهرداد مشایخی درگذشت Dr.Mehrdad Mashayekhi passes away

2011-10-06T00:57:00.000-07:00

دکترمهرداد مشایخی، جامعه شناس و پژوهشگر مقیم در امریکا روز گذشته در اثر بیماری سرطان درگذشت। انجمن جامعه شناسان بدون مرز/ ایران، این ضایعه را به همه وابستگان و جامعه شناسان ایران تسلیت می گوید.
مهرداد مشایخی متولد 1332، تحلیلگر سیاسی و اجتماعی و نویسنده‌ی مقالات و گفت‌و‌گوهای بسیاری در باره‌ی توسعه‌ی اجتماعی و سیاسی پس از انقلاب است و مطالب بیشماری به فارسی و انگلیسی در نشریات مختلف از جمله «ایرانیان واشنگتن»، «مجله‌ی دمکراسی باز»، و « شهروند» به چاپ رسانده است. وی یکی از ویراستاران کتاب «ایران: فرهنگ سیاسی در جمهوری اسلامی» است . مشایخی دارای دکترای جامعه شناسی و فوق لیسانس اقتصاد از دانشگاه آمریکایی واشنگتن دی سی به عنوان استادیار مهمان در گروه جامعه شناسی دانشگاه جرج تاون واشنگتن دی سی به تدریس مشغول بود.

دکتر مشایخی که نویسنده کتاب "به سوی دموکراسی و جمهوری در ایران" است در تحلیل رفتار سیاسی نسل سوم پیشتر گفته بود: "روش این نسل، مسالمت آمیز و مدنی است। مطالبات خود را به صورت مقطعی از حکومت می خواهد. ولی اگر حکومت زیر بار نرود خود را به روشهای اصلاحی محدود نمی کند. بنابراین پایی در حرکت اصلاحی دارد و پایی در حرکت فرا اصلاحی."

---------------------------------------------------

Dr.Mehrdad Mashayekhi passes away October 5th, 2011.
Mehrdad Mashayekhi was bor...n in Tehran, Iran and has resided in the U.S. since 1972. He received a. B.A. and M.A. in economics (Case Western Reserve University, 1976, Cleveland, and The American University, 1979, Washington D.C.), and a Ph.D. in Sociology from The American University, in 1986.
Mashayekhi is a Visiting Assistant Professor at Georgetown University. He joined the Department of Sociology and Anthropology in 1989 and has alternately taught as adjunct and visiting positions.
His courses include: Introduction to Sociology, Political Sociology, Globalization and Social Change in Developing Countries, Social Inequality, Social Movements, Politics and Culture in Postrevolutionary Iran, and Sociology of Democratization and Authoritarianism.
Dr. Mashayekhi’s research focus is postrevolutionary Iran, on specific subjects such as; student movement, Islamic reformism, civil society and democratization, political culture, and current political affairs. He is coeditor of Political Culture in the Islamic Republic (Routledge, 1992). His new book (in Persian) titled Towards Democracy a Secular Republic in Iran: Essays in Political Sociology was published in May 2007. His latest article titled “Culture of Mistrust: A Sociological Analysis of Iranian Political Culture” appeared in the Blackwell Companion to Contemporary Islamic Thought (2006).
Mashayekhi is a regular contributor to Persian T.V. and radio programs on political and sociological developments in Iran as well as the diaspora. They include: Voice of America, BBC, Deutche Welle & Radio Australia.

دستگیری جامعه شناسان!

2011-09-17T11:15:00.000-07:00

مهدی حمیدی شفیق فعال دانشجویی آذربایجان به ستاد خبری اداراه کل اطلاعات تبریز فراخوانده شد. به گفته خانواده وی، روز گذشته فردی ناشناس با برقراری تماس تلفنی در ابتدا موفقیت وی در مرحله اول کنکور کارشناسی ارشد را به او تبریک گفته و در ادامه از او خواسته است تا برای گزینش نهایی سازمان سنجش و ادامه تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد در ستاد خبری اداره اطلاعات حضور بهم برساند. این فرد، موضوع این احضار را صحبت در مورد فعالیت های سیاسی وی عنوان و تهدید کرده است که در صورت عدم مراجعه وی، هرگونه عواقب این عمل نظیر منع از تحصیل متوجه خود او خواهد بود. مهدی حمیدی شفیق دانشجوی رشته جامعه شناسی دانشگاه تبریز است که بیش از این از طرف کمیته انضباطی به یک ترم تعلیق از تحصیل محروم شده بود

دادگاه رسیدگی به اتهامات محمد حسین جعفر پور و ابراهیم اسمعیلی در شعبه سوم دادگاه انقلاب تبریز برگزار شد. دادگاه افراد مذکور ساعت 9 صبح تشکیل و تا ساعت 14 ادامه یافت. اتهاماتی که به جعفر پور و اسمعیلی وارد شده است عبارتند از تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی ایران اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم علیه امنیت کشور- جاسوسی برای سرویس اطلاعاتی جمهوری نخجوان و جمهوری آذربایجان -جذب جاسوس برای سرویس اطلاعاتی آذربایجان. همچنین وحید بابازاده، دانشجوی رشته ی جامعه شناسی دانشگاه تبریز پس از تودیع وثیقه ی 20 میلیون تومانی از زندان تبریز به طور موقت آزاد گردید.

پنجاه ضربه شلاق بر پیکر سمیه توحیدلو دانشجوی دکترای جامعه شناسی

2011-09-17T11:05:00.000-07:00

اجرای حکم شلاق ...سمیه توحیدلو، از فعالان ستاد میرحسین موسوی روز گذشته در حالی که زنجیر به دست و پایش بسته بودند، انجام شد.

سمیه توحیدلو متولد ۱۳۵۷ و دانشجوی دکترای جامعه شناسی دانشگاه تهران است، روز گذشته برای اجرای حکم شلاق راهی اوین شد و حکم در حالی که به دست و پایش زنجیر بسته بودند، اجرا شد.

پنجاه ضربه شلاق به اتهام توهین به ریاست جمهوری در حالی بر پیکر این دانشجوی دکترا وارد آمد که احمدی نژاد ایران را آزاد ترین کشور جهان خوانده و بر این ادعاست که بیشترین انتقادات به شخص وی انجام می شود.

سمیه توحیدلو از فعالان ستاد موسوی نقش زیادی در برپایی زنجیره انسانی سبز از راه آهن تا تجریش داشت و از برنامه ریزان اصلی آن بوده است. وی پس از اینکه با قید وثیقه از زندان آزاد شد، به یک سال زندان و پنجاه ضربه شلاق محکوم شد. حکم یک سال زندان وی بخشیده شد اما حکم شلاق این دانشجوی دکترای جامعه شناسی روز گذشته در اوین انجام شد.

او عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشکده فنی سالهای ۷۶ تا ۸۰ ، عضور شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشگاه تهران، دانشجوی دکتری جامعه‌شناسی دانشگاه تهران و نویسنده وبلاگ بر ساحل سلامت است.

توحیدلو پس از اجرای حکم در وبلاگ خود نوشت:

خوشحال باش. قصدت تحقیر بود. اعتراف می کنم احساس تحقیر شدگی تمام وجودم را سوزاند. آنقدر که گمان نبرم که تکرار شدنی باشد. بالاخره تتمه آن انشای بلند بالا تعزیرش برایت ماند.

برای من چه ماند؟ همان آیات ِ همیشه. جلوی رویت تفال زدم و خواندمش. زیر فشار . همان که ساحران سحرشان را افکندند و تنها خدا به موسی می گوید تو چوبدستی خود را بیانداز و نترس!

شیرینی آیه را وقتی درگیر سحرت بودی و ریسمان های ساحری را در دست داشتی نمی توانستی بچشی. هرچند که نه موسایی در کار بود و نه چوبدستی ای ،‌ولی دلی بود که امروز را فراموش نمی کند. هیچوقت.

امروز تحقیر شدم. حتی غرورم شکست. اما بزرگی و کوچکی دست خداست و اوست که هست. اگر نبود که دق می کردیم در این روزها!

مختوم شد. اما شد؟

خبرهای رسیده حاکی است که وی پس از اجرای حکم شلاق، وضعیت روحی خوبی ندارد

پزشکی قانونی: روزانه ۳ نفر با سلاح سرد کشته می شوند

2011-07-24T02:11:00.000-07:00

سازمان پزشکی قانونی کشور با اشاره به آخرين آمارها از مراجعات نزاع و درگيری و همچنين قتل بر اثر سلاح سرد، اعلام کرد: روزانه ۳ ايرانی با سلاح سرد کشته می شوند.

به گزارش خبرگزاری مهر، بر اساس پرونده های ارجاعی به سازمان پزشکی قانونی در دهه هشتاد (۱۳۸۰ تا ۱۳۸۹)، ۱۱ هزار و ۱۱۹ نفر بر اثر اصابت سلاح سرد، جان خود را از دست داده اند که به طور متوسط در هر سال يکهزار و ۱۱۹ نفر به وسيله اين سلاح کشته شده اند.

بر اساس اين گزارش، بيشترين آمار ۱۰ سال گذشته در سال ۱۳۸۴ با يکهزار و ۱۹۶ نفر ثبت شد و کمترين آمار هم در سال ۱۳۸۰ با ۹۷۷ نفر ثبت شده است.

بر اساس مستندات پزشکی قانونی، در سال گذشته يکهزار و ۹۳ نفر با سلاح سرد جان خود را از دست دادند و اين رقم در مقايسه با ۹۷۶ نفری که در سال ۱۳۸۸ کشته شدند، ۱۲ درصد رشد را نشان می دهد.

روزانه ۱۶۰۰ نفر نزاع می کنند

در موارد نزاع نيز در ۱۰ سال گذشته (۱۳۸۰ تا ۱۳۸۹) بيش از پنج ميليون و ۸۰۰ هزار پرونده در پزشکی قانونی مورد رسيدگی قرار گرفته است. در بين اين سالها، سال گذشته (۱۳۸۹) بالاترين آمار را داراست که در آن، ۶۳۱ هزار و ۳۸۱ مورد پرونده نزاع به سازمان پزشکی قانونی ارجاع شده است.

متوسط مراجعات پرونده های نزاع به سازمان پزشکی قانونی در ۱۰ سال گذشته بيش از ۵۸۲ هزار مراجعه در سال بوده است.

از هر ۱۰۰۰ ايرانی سالانه ۸ نفر نزاع می کنند

با توجه به سرشماری ملی سال ۱۳۸۵ که در آن جمعيت کشور ۷۰ ميليون و ۴۷۲ هزار و ۸۴۶ نفر اعلام شد و آمار متوسط ۵۸۲ هزار مراجعه نزاع در سال به پزشکی قانونی، از هر ۱۰۰۰ نفر ايرانی، هر سال ۸ نفر به دليل نزاع به پزشکی قانونی مراجعه می کنند. اين در حالی است که بخشی از موارد نزاع بدون مراجعه به مراجع ذيصلاح قانونی با مصالحه خاتمه می گيرد و در اين آمار لحاظ نشده است.

کارشناسان، کمبود مهارتهای زندگی از جمله مهارت کنترل خشم، افزايش آسيبهای اجتماعی، مسايل خانوادگی، عدم رعايت حقوق ديگران را مهمترين عوامل بروز نزاع می دانند.

چرا اعتراض مي کنيم؟

2011-07-16T18:02:00.000-07:00

نویسندگان: جوديت بلاو و علي طايفي #

مجموعه قوانين اخلاقي انجمن جامعه شناسي امريکا، صريحا به بيان اين نکته نمي پردازد که جامعه شناسان مسئوليت و وظيفه اي در قبال بي عدالتي ها دارند. اگر چه بيان مي دارد که: " جامعه شناسان از مسئوليت هاي علمي و حرفه اي خود در قبال جامعه و اجتماعاتي که در آن زندگي و کار مي کنند آگاه هستند."

(ASA 1997) همانطور که جامعه شناسان آگاه هستند، قصور در نبرد و دخالت در بي عدالتي ها به جاودانگي آنها و در حقيقت پريشان ساختن جامعه شناسان کمک مي کند. جامعه شناسان بدون مرز SSF حامي جامعه شناسان پويا، متعهد و مشارکت جو است و ادعا مي کند که جامعه شناسان مسئوليتي اخلاقي در برابر بي عدالتي و تخلفات از حقوق بشر دارند) بنگرید ) همانطور که در زير تشريح مي کنيم، انجمن جامعه شناسی امریکا در حقيقت در برابر فشار بر جامعه شناسان منفرد به اعتراض بر مي خيزد، در حاليکه جامعه شناسان بدون مرز فراتر رفته و از ديگران براي پيوستن به ما براي اعتراض به بي عدالتي ها در برابر جامعه شناسان و بي عدالتي هاي فراگير دعوت به عمل مي آورد. ما در زمانه مخاطره آميزخاصي زندگي مي کنيم.
اينک سوالاتي چند وجود دارد. چرا ما اعتراض مي کنيم؟ اعتراض مي کنيم چرا که از نظر اخلاقي موظف به اين کار هستيم. هيچ منبعي بهتر از امانوئل کانت براي تعريف مسئوليت هاي اخلاقي وجود ندارد: " فقط بر اساس قواعدي عمل کن که به موجب آن در لحظه صاحب اراده باشي و اين بايد يک قانون جهاني گردد" (کانت، (1785)، 1993 :30). در چه مکاني اعتراض کنيم؟ اصولا کمپين هاي نام آور و موثر، جهاني هستند و با تشکر از اينترنت، ما اعتراضمان را در سطح بين المللي به اشتراک گذارده ايم و آن را تجهيز مي کنيم. نبايد به ستمگران اجازه داده شود تا در قلمروي خويش پنهان شوند. چه زماني اعتراض مي کنيم؟ دو بعد اصلي براي پاسخ به اين پرسش وجود دارد: يک جنبه علمي جامعه يا بيروني و ديگر جنبه اي دروني و يا اجتماعي!

الف) جنبه علمي جامعه (بيروني): بي عدالتي هاي فراواني وجود دارند که جامعه شناسان آنها را مد نظر قرار مي دهند، چرا که ما در پژوهش هايمان با آنها روبرو مي شويم. بي خانماني، فقر، کار کودک و سوء استفاده، تبعيض جنسي، خشونت عليه زنان، تبعيض نژادي و مذهبي، گرسنگي، نژاد پرستي، استثمار مهاجران و بطور کلي، تخلفت از حقوق بشر. اگر اين بي عدالتي ها مورد اعتراض قرار نگيرند، بالا گرفته، تقويت و تشديد مي شوند. يکي از مسئوليت هاي روشنفکران، دانشگاهيان، محققان اجتماعي هم پيماني با مردم ستمديده و تغيير شرايطي است که آن ها را مورد ظلم و ستم قرار مي دهد. جامعه شناسان قادر به روشن سازي اين نکته هستند که قرار نيست مردم به خاطر مظلوميت هايشان سرزنش شوند بلکه درعوض اين موسسات اجتماعي، سياست هاي اقتصادي، نخبه سالاري، واپس زني سياسي، نژاد پرستي، محروميت ايدئولوژيک، بيگانه هراسي و ديگر نيروها هستند که بايد مورد سرزنش قرار گيرند. این روشنگری بنوعی تقویت درحق خودش تلقی می شود.

ب) جنبه اجتماعي (دروني): اعمال ناعادلانة ديگري هستند که ما بايد در زمينه هاي انساني در مقابل آن ها دست به اعتراض بزنيم. اين مطلب زماني صدق مي کند که يک دولت به طور ناصحيح به جامعه شناس (يا هر دانشور و محققي) صدمه مي زند چه به خاطر تحقيقات و انتشارات آن ها و چه بر پاية طرز فکر و تدريس شان. در چنين نمونه اي ما دست به اعتراض مي زنيم، اين اعتراض از تحليل و تحقيق نشأت نمي گيرد، بلکه مبنای آن همکاران و تکيه بر شبکه هاي خود و رسانه های اطلاعاتي است. طي سال گذشته دو جامعه شناس زنداني شدند. دکتر کيان تاجبخش در مي سال 2007 در زندان معروف ايران، اوين به بند کشيده شد. بنابر تمامي گزارشها او تحت شکنجه بوده است. او متهم به جاسوسي شده است (بنگرید). آندره ه. ، استاد دانشگاه همبولت در 31 جولاي سال 2007 به جرم تعلق به نهاد چپ گرا ( militante gruppe ) در برلين به زندان افتاد. (بنگرید). آندره ه. آزاد شده است و بنابر عقيده ما اين در جواب به کمپين و اعتراض های نامه نگاري بود، اگر جه هنوز اتهامات لغو نگرديده اند. يکي ديگر از انديشمندان برجسته، دکتر هاله اسفندياري، محقق مرکز وودرو ويلسون نيز توسط حکومت ايران متهم به جاسوسي و در نهايت در مي 2007 زنداني شد که اين امر مورد اعتراض انديشمندان سراسر دنيا قرار گرفت. (بنگرید)

بیانیه انجمن جامعه شناسان بدون مرز- ایران SSF-Iran´s Statement

2011-01-01T03:24:00.000-08:00

سال 2010 بدترین سال برای جامعه شناسان و جامعه شناسی درایران بوده است

درپی رخدادهای پس از انتخابات دهم ریاست جمهوری درایران درسال 2009 و اوج گیری جنبش دمکراسی خواهی با شعار " رای ما کجاست" در تمامی نقاط شهری ایران، بخش بزرگی از دانشجویان و دانشگاهیان نیز در این جنبش مشارکت فعال یافتند. گسترش روزافزون مطالبات این جنبش در سایر فضاهای اجتماعی سبب شد خیابان ها و میادین شهرهای بزرگ بمناسبت های مختلف میدان طرح و پیگیری خواسته های بحق و دمکراتیک مردم بویژه جوانان باشد که درطی سالهای پس از انتخابات نهم ریاست جمهوری درسال 2005 همواره مورد بی توجهی و ستم قرار گرفته است.

سیل اعتراضات بگونه ای شد که پس از طی چند ماه موج سرکوب ها و بازداشت های گسترده، شکنجه و تهدید، اخراج و محرومیت های اجتماعی و تحصیلی بسیاری بویژه از سال 2010 آغاز شد. نخستین مرامنانه سرکوب و ارعاب از سوی نظام قدرت نیز با صدور اعتراف نامه های دولتی درقالب اعترافات برخی از سران جنبش اصلاحات دولتی آغاز شد که در آن نظریه های جامعه شناسی و جامعه شناسانی نظیر هابرماس، محیط های علمی و پژوهشی علوم اجتماعی و دانش آموختگان این حوزه معرفتی مورد تهاجم و هدف اصلی اتهامات و توطئه آفرینی ها قرار گرفتند.

درپی انتشاراین بیانیه سرکوب علیه جامعه شناسی و جامعه شناسان، موج بازداشت ها و محرومیت های تحصیلی دانش اموختگان این رشته سرعت بیشتری بخود گرفت. در سطور زیر به برخی از این فرازها پرداخته می شود

الف. هجوم به جامعه شناسان

نخست. در طول سال 2010 بیش از 30 نفر دانشجوی جامعه شناسی و علوم اجتماعی در دانشگاه های مختلف ایران بازداشت شده و برخی پس از چندین ماه ازاد و برخی هنوز در بازداشت بسر می برند.

دوم. محرومیت تحصیلی. درطول سال گذشته میلادی بیش از 22 نفر دانشجوی رشته های علوم اجتماعی و جامعه شناسی از یک ترم تا کل دوره تحصیلی و توسط حکم دولتی به محرومیت تحصیلی محکوم شدند.

سوم. اخراج اساتید. علاوه براین بسیاری از مدرسان و اساتید رشته جامعه شناسی و علوم اجتماعی نیز از فضاهای آموزشی محروم شده و به بازنشستگی های اجباری و زود هنگام و حتی اخراج و عدم تمدید قرارداد استخدامی آنان وادار شدند. برخی از چهره های برجسته دانشگاهی نیز ناگزیر از ترک وطن شدند.

ب. هجوم به جامعه شناسی

درمیانه این تهاجمات فیزیکی به دانش آموختگان جامعه شناسی، حکومت جمهوری اسلامی ایران مضامین و نظریه ها و مبانی آموزشی دروس جامعه شناسی در دبیرستان ها و دانشگاه ها را نیز مورد تهاجم قرار داده و مجدد طرح جامعه شناسی اسلامی و علوم انسانی/ اسلامی را مطرح ساخته است تا بدین واسطه از قابلیت بالقوه علوم اجتماعی و جامعه شناسی در نقد دین و قدرت بعنوان نهادهای اجتماعی مورد بررسی و پژوهشی بکاهد. دراین راستا ازسوی رهبر حکومت اسلامی بطور مشخص و سپس سران دیگر حکومتی بویژه روحانیون محافظه کار در درون قدرت بیانات شدیدی علیه این رشته دانشگاهی و علمی مطرح شد که اذهان بسیاری را بسوی این نگرش تخریبی و تهدید ها و نگرانی های ناشی از آن جلب ساخت. درپی همین وقایع، اینک در وزارتخانه های آموزش و پرورش و آموزش عالی هیئت های گزینش و وارسی علوم انسانی تشکیل شده است تا خیال واهی سالهای نخست پس از انقلاب 57 مبنی بر اسلامی کردن دانشگاهها بویژه علوم انسانی و اجتماعی را جامعه عمل پبوشاند.

انجمن بین مللی جامعه شناسان بدون مرز- شاخه ایران با توصیف نمای کلی وضعیت جامعه شناسی و جامعه شناسان درایران، ضمن اعلام وضعیت خطر ویژه برای این رشته دانشگاهی و صنف جامعه شناسان ایرانی، براین باور است که جامعه شناسی و جامعه شناسان در ایران درسال گذشته شاهد بیشترین میزان فشار و تهدید و تحدید حکومتی بوده اند.

ازهمین روی انجمن جامعه شناسان بدون مرز- ایران ضمن رد هرگونه برخوردهای تهدید و تحدید آمیز علیه جامعه شناسان و درخواست برای آزادی و بازگرداندن دانشجویان محروم از تحصیل به دانشگاهها، خواهان آزادی علمی و دانشگاهی برای همه رشته های اصلی و فرعی علوم انسانی درایران است. این انجمن براین باور است که اندیشه انسان هرگز امکان حصر و توقیف نداشته و چنین اقداماتی از سوی حکومت اسلامی فقط سبب به تاخیر افتادن فضاهای رشد و نقد خردگرایانه و توسعه انسانی و اجتماعی جامعه ایران خواهد شد.

انجمن بین مللی جامعه شناسان بدون مرز- ایران

---------------------------------------------------
The manifest of International Association of Sociologists Without Borders SSF – Iran:

2010 was the worst year for sociology and sociologist in Iran

Following the events after the presidential Election in Iran in 2009 and the further development of Democracy movement with the motto "Where is our votes" in all urban areas of Iran, the majority of students and academics also were actively involved in this flow.

Increasing demands of this movement in other social spaces changed the streets and squares of different cities to areas for discussions about Democratic and legitimate demands of people, especially young people who have been neglected during the years after the ninth presidential election in 2005 to now time.

In result of storm of protests after few months began the wave of repression and widespread arrests, torture and intimidation, expulsion and exclusion of many social and educational, especially since 2010. The new strategy of repression started with forcing reformist leaders to deny their former statements and invaded western sociological theories (i.e. theories of Habermas)

Following repression announcement against the sociology and sociologists, the wave of arrests and educational deprivation graduates became fast of movement. Some of the above follows:

Invasion in to sociologists:
During the year of 2010 over 30 students of sociology and social science in different universities in Iran were arrested, some of them became free after several months and some still stay in prison.
Educational deprivation: During the last year over 22 students of social sciences and sociology were expelled from studying.
Teachers’ demission: many teachers and professors of sociology and social science fields as well as deprived of educational spaces and were forced to retire early. Some prominent figures of the university were forced to leave the country.

Invasion in to sociology:
In Addition to physical invasions into sociology graduates, Islamic Republic of Iran also attacked themes and theories and principles of sociology courses in high schools and universities, and emphasized to the Islamic / Muslim Sociology and Humanities to reduce the social sciences and sociology as social institutions at the criticism of religion and power and the mail stream to the secularism.

In this regard, leader of the Islamic government and other governmental leaders proposed severe criticism statement against the academic and sociological fields and made people worrying about the threatening attitude.Following the same events, the ministry of education founded some communities to checkout social sciences community and took action to Islamize the universities after the Islamic Revolution's 1979.

International Association of Sociologists Without Borders SSF - Iran warns high risked situation of the sociology and sociologists in Iran and believes that sociology and sociologists overcome control and reservation of government pressure and threats in the past year.

It ended up that the Sociologists without Borders - Iran does not accepted violent confrontations and threats against sociologists and asks for freedom and restore students deprived of education to universities, academic freedom and academic demand for all majors and is sub-human sciences in Iran.

SSF-Iran believes that human thought cannot get limited and such actions by the Islamic government in Iran just postpones rational criticism and social-human development of Iranian society.

Sociologists Without Borders SSF - Iran

Sociology of Iran - صفحه نخست

2010-02-21T08:50:00.001-08:00

Sociology of Iran - صفحه نخست

Posted using ShareThis

ويژه نامه جامعه شناسی اعدام منتشرشد

2010-02-20T23:42:00.001-08:00

اعدام بعنوان قتل دولتی، باید لغو شود!
نشریه جامعه شناسی ایران ویژه نامه ای با عنوان اعدام منتشر کرده است. در مقدمه این ویژه نامه نوشته شده است:« درپی وقوع اعدام های مکرر درایران و احراز رتبه دوم ایران دربین کشورهای دارای مجازات اعدام درجهان منتشر می شود. برای این مهم از دوماه پیش فراخوان گسترده ای صورت گرفت که متاسفانه با استقبال اندک صورت گرفت و می توان چنین اذعان کرد که مسئله اعدام درایران هنوز از زمره مسائلی بشمار می رود که دارای ابهامات نظری،اجتماعی و فرهنگی قابل توجهی است. در ویژه نامه ای که هم اینک منتشر می شود تلاش بر این است که نیم نگاهی به اهم محورهای قابل بحث دراین خصوص افکنده شود. امید در فرازهای بعدی بتوان به تولید آثار و مقالات نظری بیشتری اهتمام جست.»

عناوین مطالب نوشته شده در این ویژه نامه به شرح زیر است : اعدام را متوقف کنید, بیانیه دومیلیون امضا برای لغو مجازات اعدام, تعلیق جهانی اعدام: هم اکنون, نگاهی به قانون قصاص از روزنه اخلاق, آشفتگی ارزش ها در قوانین مذهبی و توسعه نیافتگی اخلاق, استدلالهای اصلی موافقین حکم اعدام, استاندارد زندگی و مسأله اعدام, اعدام ها لجاجت با جامعه بين المللی است, اعدام و خشونت بر اقوام ؛ ادیان و مذاهب در ایران, حکم اعدام باید از کتاب قانون خط بخورد, مبارزه با اعدام، با مبارزه علیه اندیشه اعدام آغاز می شود, در چه نوع نظامی اعدام و خشونت مشروعیت می یابد, وهابی جامعه شناس:«نبخشیم؛ ولی اعدام نکنیم», امكان‌ لغو مجازات‌ اعدام‌ در شريعت و قوانين ايران, رویکردی جامعه شناختی به عدالت كيفري و قصاص, وضعیت و کارکرد اعدام, جواب آدم کشی اعدام نیست؛ قتل، قتل است, مجازات اعدام در جهان, حق حیات کودکان در نظم کیفری دستگاه قضایی ایران, در جستجوی ریشه های کمیت بالای اعدام ها درایران.

براي مشاهده ومطالعه مقالات این ويژه نامه به ادرس نشريه جامعه شناسی ایران دراین پیوند مراجعه نمایید

بیانیه انجمن بین مللی جامعه شناسان بدون مرز

2009-06-15T12:49:00.001-07:00

بیانیه انجمن بین مللی جامعه شناسان بدون مرز

ما از حقوق دمکراتیک ملت ایران دفاع می کنیم

( 24 خرداد 1388)

ما جامعه شناسان بدون مرز ( SSF ) تمامی روشهایی را که حکومت اسلامی ایران برای نادیده گرفتن و دستکاری انتخابات ریاست جمهوری بکار برده است را مردود می شماریم. ما معتقدیم دولت ایران باید به آرای مردم احترام گذاشته و از آن صیانت کند. حکومت اسلامی نمی تواند بدون مشروعیت دمکراتیک ادامه حیات یابد.
حکومت اسلامی ایران برخلاف احقاق حق مردم، دستکاری در انتخابات را انکار کرده و نتایج دروغین انتخابات را مهر تایید زده است. علاوه براین حکومت اسلامی همه روشهای سرکوب هواداران نامزدهای دیگر انتخابات را در پیش گرفته است. پس از روزانتخابات تا کنون دهها هزار جوان ایرانی اعم از دختر و پسر توسط نیروهای پلیسی و امنیتی مورد سرکوب شدید قرار گرفته، بسیاری بازداشت شده و حتی تعدادی به قتل رسیده اند.
ما بعنوان جامعه شناسان بدون مرز تمامی اشکال غیر انسانی پاسخگویی به حق ملت ایران در یک اعتراض آرام خیابانی را محکوم می کنیم. در روز 22 خرداد 1388 اکثریت مردم ایران در انتخابات ریاست جمهوری مشارکت کردند. پیش از آن خیل عظیم جوانان امیدوار به تغییر در بسیج و جلب مشارکت مردم دریک نظام شبه دمکراتیک انتخابات، نقش بسزایی داشتند. این مشارکت در زمره بزرگترین بسیج سیاسی در تاریخ سیاسی ایران بشمار می رود که ازطریق آن بیش از 80 درصد افراد واجد شرایط در انتخابات شرکت جسته اند.
نظام انتخابات ایران فاقد یک ساختار دمکراتیک قابل قبول است. اکثریت احزاب از فعالیت آزاد محروم هستند. شورای نگهبان قانون اساسی نیز بعنوان یک فیلتر دینی و سیاسی تمامی نامزدهای انتخاباتی را بجز 4 نفر و بدون دلایل قانع کننده، مردود اعلام کرده است.
ما جامعه شناسان درخصوص سرنوشت مردمی که خواهان عدالت و دمکراسی اند، بشدت نگران هستیم. بیش از 70 درصد مردم ایران را جوانانی تشکیل می دهند که نیازمند امکانات بسیار بهتری برای تشکیل زندگی درآینده هستند. فرهنگ، توسعه، علم و اقتصاد ایران نیازمند ساختار دمکراتیکی است که در رهگذر آن حقوق ملت ایران بتواند تحقق یابد. بدون مردم و آرای آنان هیج قدرتی خواه دینی و خواه غیردینی نمی تواند موفق شده و رفاه و سعادت را به ملت خود به ارمغان آورد.
ملت ایران دارای نقش بزرگی در تاریخ تمدن بوده و ازاینرو دارای حق مسلم زندگی درشرایط دمکراتیک، توسعه یافته و انسانی است.
انجمن بین مللی جامعه شناسان بدون مرز حق ملت ایران برای عدالت را مهر تایید زده و نتایج انتخابات دروغین ریاست جمهوری را مردود اعلام می کند. ما از تمامی نهادهای مدنی، سازمان های غیردولتی و کمپین های بین مللی دفاع از حقوق بشردعوت می کنیم از حقوق ملت ایران دفاع کرده و از برگزاری مجدد یک انتخابات سالم و قانونی حمایت نمایند.

علی طایفی، مسئول بخش جامعه شناسان بدون مرز- ایران
آلبرتو مونکادو، مسئول بخش جامعه شناسان بدون مرز- بین ملل
جودیت بلاو، مسئول بخش جامعه شناسان بدون مرز- امریکا
ماریانا سان مارتین، مسئول بخش جامعه شناسان بدون مرز- آرژانتین
پائولو مارتینز، مسئول بخش جامعه شناسان بدون مرز- برزیل
شبکه انجمن بین مللی جامعه شناسان بدون مرز
...............................................................................

Statement of the International Association of
Sociologists without Borders – SSF
15 June 2009

We support Iranian Democratic rights

We, the Sociologists Without Borders (SSF), reject all the ways that the Islamic government ignored and manipulated the results of the presidential election. We maintain that the Iranian government must respect and defend the peoples’ votes. No government should survive without democratic legitimation.

Contrary to the administration of justice, the Islamic government has ignored the manipulation of the election and has confirmed results that are false. In addition, the government has arranged all ways to suppress other candidates and their supporters’ protests. After election day thousands of youth have been suppressed, arrested and even killed by the Islamic government’s police agents!!

We, as sociologists, condemn all non-humanist ways to suppress peoples’ rights and their protests on the streets. On 12 June 2009 most Iranian people participated in the presidential election. Before that, youth people were so hopeful and played a major role in mobilizing all the people to take part in the semi-democratic elections in Iran. This was an unprecedented political mobilization in Iranian history. More than 80 percent of qualified voters participated in the election.

In Iran’s election system there is no democratic precedent. Most parties are forbidden. The Constitution Guard Council is a filter, even a gate, and it rejected all candidates without reason except for four men.

We, as sociologists, are anxious about the people who want justice and democracy. More than 70 percent of the Iranian people are young and they need everything to start their lives for their futures. Culture, development, science, and the economy of Iran all need to flower along with democracy and along with Iranians’ basic rights. Without secure people, their opinions, and their voices, no power - whether religious or secular – can ensure success for the nation and the happiness and welfare for all its peoples.

Iranian people have played a major role in the history of civilization and they have right to thrive and live in a democratic, developed and humanist state.
.
International Association of Sociologists Without Borders affirms peoples’ rights to justice and cannot accept false election results and suppression of the people. We call on all civil society institutions, NGOs, and international human rights campaigns to defend Iranian peoples’ rights for to have another election, one that is legal and safely conducted.

Ali Tayefi, president, SSF-Iran
And with solidarity
Alberto Moncada, SSF-International
Mariana San Martin, SSF-Argentina
Paulo Martins, SSF-Brazil
Judith Blau, SFF- U.S.

مبارزه مدنی، راهی بسوی توفیق مقاومت مدنی

2009-06-14T11:30:00.000-07:00

فوریتهایی در رهنمون سازی مقاومت جنبش ملی پس از انتخابات

نوشته : علی طایفی

دوران انتخابات دهم فصل نوینی از مشارکت مردمی است که از شورشهای منجر به انقلاب مایوس و از سکوت و ازهمگسیختگی فردی و گروهی دلزده شده اند. حرکت یکباره نسل جوان که بیش از 75 درصد جمعیت کشور را تشکیل می دهد در برابر نسل سالخورده روبه انقراضی که اندیشه اش نیز کهن و ناکارآمد می نمود، سبب ساز بروز یک شکاف معرفتی، دانشی و ارزشی بین آنان گردید. سالمندگرایی باوجود جان سختی اش در ساختار کهن دینی و سنتی در جامعه ایران و بویژه ساختار حکومت بشدت مورد تعرض و مقابله این نسل بوده و است.
امروز انچه که پس از انتخابات و دستکاری ناشیانه و درعین حال وقیحانه و ضد دمکراتیک بدنه کنونی و بنیادگرای قدرت روی داد، سبب خشم یکباره نسل جوانی شده است که در روزهای قبل از انتخابات به روزنه هایی هرچند کم جان و مایه دل بسته بودند. آرزوهای فزاینده برای تغییر تدریجی و اکتفا به حداقل مطالبات، آنان را بسوی یک حرکت دمکراتیک و مشارکت گسترده در تغییر با رای و اندیشه و کلام کشانید. واینک ناکامی های فزاینده، آنان را بسوی طغیان می کشاند.
اینک که پس از طرح کودتای حقوقی علیه آرای مردم، خیزش فراگیر ملی سطح تمامی خیابانهای اصلی شهرهای بزرگ کشور را فراگرفته صرفنظر از تحلیل پیشامدها و پسامدهای این رویداد اشاره به برخی نکات ضروری است.

چنانکه برهمه روشن شده است دستانی درکارند که در بدنه قدرت بدنبال یک شبه کودتای خاموش هستند. انتخابات دهم آخرین راه نجات نظام قدرت بود. بدنه قدرت دستخوش یک بیماری مهلک بنام جذام سیاسی شده است بدین وصف که ساختار قدرت روزبروز نحیف تر شده، خود را از درون می خورد و فقط به نیروی نظامی و نه مشروعیت مردمی اتکا می کند.
دراین میانه برای مبارزه با استبداد دینی تا دندان مسلح به ابزار سرکوب و توجیه دینی، راهی کارساز تر از گسترش فراگیر مبارزه مدنی نیست. برای احقاق حق ملت برخورد فیزیکی منجر به شکست می شود. باید با نهایت ارامش و سازماندهی حتی با سکوت میلیونی در خیابانهای شهر، اعتصاب، نافرمانی مدنی و روشهایی از این دست این حرکت را بسامان رساند. دراینجا از برخی راهکارهای تبدیل یک شورش اسیب پذیر به یک حرکت سازماندهی شده معطوف به اثرگذاری و تغییر فهرست می شود:

پرهیز از خشونت گرایی. پاسخ خشونت، خشونت نیست. این نخستین اصل در تحقق حقوق بشری است که نیروی رها شده در میادین شهری بدنبال احقاق آن هستند. خشونت خشونت می زاید خاصه دربرابر ارگان های نظامی مسلح و اموزش دیده برای سرکوب جنبش های شهری با خشن ترین روش.

تدارک برنامه هایی برای تنظیم مکان ها و مراکزی برای دیدار و یا ارتباط و هماهنگی در خیابانهای شهری. این مهم برای پیشبرد زنجیروار و مستمر حرکت های مدنی است.

بهره گیری از روشهاس مسالمت آمیز بویژه در ایران امروز که نظام سیاسی همواره برای سرکوب از عناوینی نظیر اوباشیگری بهره می بد. پرهیز از وندالیزم یا تخریب شهری یکی از مهمترین روشهای مصونیت دربرابر این روش و خلع سلاح بدنه قدرت در سرکوب خواهد بود.

عدم تخریب شهری نظیر آتش زدن مغازه ها، شکستن شیشه بانکها و فروشگاهها سبب بهداشت سیاسی و مدنی جنبش شده و زمینه پیوستن همه صنوف به این حرکت ارام و مدنی را بیشتر فراهم می سازد.

بهره گیری از روبان های رنگی برای اتحا و همپیوستگی و ایجاد روحیه و تقویت آن می تواند فرصت بسیار خوبی باشد. باتوجه به سبز بودن جنبش که یکباره با هر خاستگاهی چنین فراگیر شد، مناسب است این روبان همچنان مورد استفاده قرا گیرد. این اقدام بویژه در حرکت های مدنی آرام و صلح آمیز بسیار سودمند است.

شعارهای شبانه بر بام خانه ها

راهپیمایی ایستاده و با سکوت حتی بطور نمادین با بستن دهان بند

ایجاد اطلاع رسانی بصورت شبکه ای در محلات ستادها از طرق تلفنی میل لیست راه اندازی بلاگ ها و صفحات اینترنتی
نام گذاری های واحد با شعارهای یکسان برای صفحات اینترنتی و خبرنامه ها و یا چایگزینی لوگوی واحد ازسوی همه بلاگ نویسان، مدیران سایت های اینترنتی، صفحات خبررسانی، شبکه های اجتماعی و دیگر فضاهای مجازی برای حمایت از یک حرکت بصورت نمادین.

تحصن در سطح شهر، اعتصاب و تعطیلی ادارات بصورت یکپارچه حداقل در چند روز نمادین و بطور متناوب
اختلال الكترونيك . در اوايل سال 1998 گروهي با نام "تاتر اختلال الكترونيك" نرم افزاري را با نام Flood Net ساخته و ارائه كردند تا در مواقع مناسب تظاهر كنندگان بتوانند با استفاده از اين نرم افزار در تظاهرات مجازي شركت كنند. بنا به اعلام اين گروه، براي ايجاد يك "حركت سمبوليك" عليه وب سايت دولت ها و سازمان هاي مخالف ايجاد شده است. اين نرم افزار يك نرم افزار وبي است كه به صورت اپلت جاوا بوده و از طريق مرور گر افراد اجرا مي شد و به طور متناوب و پشت سرهم اقدام به ارسال درخواست به سايت هدف مي كند. هنگامي كه تعداد زيادي از تظاهر كنندگان مجازي از اين نرم افزار استفاده كنند آنگاه ميليون ها در خواست به طور مكرر و پشت سرهم به سايتهای دولتی هدف ارسال مي شود و اين باعث اختلال در عمل سرويس دهنده سايت مي شود و در نهايت منجر به از كار افتادن سرور هدف مي شود. همانطور كه تظاهرات فيزيكي مردم در خيابان ها منجر به اختلال در ترافيك و رفت و آمد مي شود (1). این روش بویژه برای ایرانیان خارج از کشور در حال حاضر توصه می شود.

اصلاح طلبان تنها راه تطهیرشان مقاومت در برابر ارای دست ساخت حکومتی است و این می تواند اخرین اتمام حجت با عناصر کنونی اصلاح طلبان در ساخت قدرت درایران است. از نامزدهای اصلاح طلب انتظار می رود در مقابل اعتماد ملی که از سوی اقشار وسیعی که از حمایت ازآنان دریغ نکردند، حمایت کنند و عافیت طلبی را کنار نهاده و بهیچوجه زیر بار این دسیسه و دروغ بزرگ انتخاباتی نروند. این آغازین نقطه تحقق شعارهای بلند و بالایی بود که در وعده های انتخاباتی اعلام کردند.

دوستان ایرانی خارج از کشور. فارغ از هرگونه گرایش فکری، امروز زمان پرهیز از اختلافات و پیوستن به صفوف ملتی است که برای رسیدن به پایه ای ترین حقوق حقه خود هزینه های بسیاری از جان خود و فرزندانش صرف کرده و می کند. بگونه ای یکپارچه حرکت های موزون و زنجیره ای دربرابر نهادهای سیاسی و حقوقی تصمیم گیر و رسانه های کشورهای محل اقامت خود ترتیب دهید تا صدای حق طلبانه مردم به گوش جهان برسد. این نحو یارگیری ها جهانی مهمترین روش حمایت از نافرمانی های مدنی است که در داخل کشور گسترش یافته است.

نسل پرشور جوان ایرانی با موج سبز خود برای صلح و آسایش ملی از تکاپو نخواهد ایستاد. برای این مهم از همه دوستان و شبکه های مرتبط با خود دعوت کنید.

----------------------------------------
1. پویا محمودیان، روش هاي نوين مبارزات اجتماعي؛ تولد مفهوم نافرماني مدني الكترونيك،
http://13.payaan.com/2006/03/

بیانیه انجمن جامعه شناسان بدون مرز - ایران

2009-06-08T08:28:00.000-07:00

خطاب به آنانکه دراندیشه توسعه اجتماعی ایران هستند!

درپی تشدید مسائل و آسیب های اجتماعی اخیر در ایران، بخش ایرانی انجمن جامعه شناسان بدون مرز بعنوان یک انجمن بین المللی با هدف گسترش عدالت اجتماعی، صلح، آزادی و حقوق بشر و پیوند تعهد علمی و عملی جامعه شناسی، همگام با سایر فعالان دانشگاهی و اجتماعی برخود فرض می داند نسبت به بحرانی شدن وضعیت اجتماعی در ایران و دستگیری و تضییع حقوق انسانی و صنفی افراد دانشگاهی از جمله جامعه شناسان در ایران، به مسئولان رده بالای جمهوری بنیاد گرای اسلامی هشدار دهد. از اینرو بیانیه حاضر دردو بخش اعتراضی تهیه شده است:

1. جامعه ایراندر طول سالهای اخیر گسترش بیش از پیش مسائل و معضلات اجتماعی در جامعه جوان و کودک ایران (بابیش از 65 درصد جمعیت زیر 25 سال)، سبب بروز نابسامانی و تضادهای اجتماعی بسیاری گردیده است. برخی از اهم این مسائل عبارتنداز:
- افزایش فقرا و زندگی آحاد مردم در زیر خط فقر و بقا (بیش از 9 میلیون نفر زیر خط فقر)،
- عدم پوشش تحصیلی کودکان (بیش از 3 میلیون نفرمحروم از تحصیل درآموزش عمومی)،
- کار کودکان (بین یک تا دو میلیون نفر) و سوء استفاده جنسی و جسمی از آنان در فضاهای شغلی ناامن، غیر بهداشتی و غیررسمی،
- نامشخص بودن وضعیت کودکان بی هویت (بیش از 80 هزار کودک بی شناسنامه)،
- سوء استفاده نظامی از کودکان بعنوان بسیجی (بویژه بسیج دانش آموزی)،
- کودک آزاری (آزار 30 درصد بین یک تا 5 ساله، بیش از 20 درصد بین 6 تا 11 و 10 درصد بین 11 تا 18ساله)،
- ازدواج زود هنگام کودکان زیر 18سال (بیش از 700 هزارنفر)؛
- مجازات اعدام برای کودکان و بزرگسالان (اعدام قریب بیش از 200 نفردر ملاء عام)،
- فقر و ناامنی زندگی زنان سرپرست خانوار براثر طلاق یا فوت همسر (بیش از یک میلیون خانوار)،
- تبعيض جنسي و خشونت عليه زنان (67 درصد با حداقل یکبار خشونت) در محیط خانواده، کار و جامعه،
- پوشش اجباری تن و موی زنان و دختران، دستگیری زنان در معابر عمومی و برخورد خشن و تحقیرآمیز،
- گرسنگي و سوء تغذیه (پوکی استخوان و کوتاه شدن قامت کودکان تا 10 سانتیمتر)،
- سنگسار زنان و مردان به دلیل فقط رابطه عاطفی- جنسی (وقوع سنگسار درسال جاری و محکومیت عده ای دیگر)،
- گسترش روسپیگری و قاچاق زنان برای بازار سکس درکشورهای همسایه براثر فقر و فقدان فرصت های اجتماعی برابر (حدود 300 هزارنفر)،
- بیکاری روزافزون کارگران و معلمان (بیش از 4 میلیون نفر) و دستگیری طیف وسیعی از معترضان این دو طبقه اجتماعی در مطالبه حقوق خود،
- منع انتشار آثار نویسندگان و هنرمندان منتقد و آزاد اندیش و بایگانی و زندان کتب و طرح های آنان در ممیزی وزارت ارشاد،
- سانسور شدید درحوزه نشر و توقیف مطبوعات و خودسانسوری آنها و فیلترینگ فضاهای اینترنتی برای سایت های خبری و فکری،
- وجود سیستم تبعیض در گزینش دانشجو، شاغل، مدیران از حیث اعتقادی و سیاسی و انحصار و رانت خواری در برخورداری از امکانات در فضاهای آموزشی، اقتصادی، سیاسی و شغلی،
- تبعيض دینی و مذهبي علیه بهائیان (با حدود 300 هزار نفر و محرومیت بیش از 200 دانشجو از تحصیل دریکسال گذشته)،اهل تسنن، تصوف (دستگیری بیش از 170 نفر)، یهودیان (بیش از 25 هزار نفر) و سایر فرق مذهبی،
- محرومیت اقوام ساکن در مناطق مرزی کشور نظیر کردها، آذریها، اعراب، بلوچ ها و عدم مشارکت آنان در تعیین سرنوشت سیاسی و اجتماعی خود و وجود زمینه تضادهای قومی- ملی درایران،
- گسترش اعتیاد (بیش از 5 میلیون معتاد) و در دسترس بودن انواع مواد مخدر،
- درمعرض اعتیاد بودن دانش آموزان (بیش از 2 میلیون نفر)،
- افزایش خودکشی درسالهای اخیر (خودکشی 1700 کودک در طی سالهای ۷۶ تا ۸۰ و ثبت 14 هزار مورد در کل سنین و رشد آن درسالهای اخیر)،
- وقوع قتل (بیش از 7 هزار مورد درطول سالهای 76 تا 80) و قتل های ناموسی (حدود 400 مورد)،
- برخورد های خشن، غیر انسانی و همسان گرا با جرایم و بزهکاران تحت عنوان اراذل و اوباش،
- سرکوب جنبش های اجتماعی زنان، کارگران، معلمان، دانشجویان، نویسندگان و دستگیری گسترده فعالان آنها،
- مهاجرت روزافزون نیروی انسانی ماهر و دانش آموخته دانشگاهی از کشور (بیش از 100 هزارنفر درسال) و عدم بهره گیری از جمعیت بزرگ متخصص و دانشمند ایرانی در سراسر دنیا (بیش از 4 میلیون نفر) بصورت جذب مغزها،
و بطور کلي، تخلف و نادیده گرفتن مبانی و مفاد کنوانسیون حقوق بشر در عرصه ها و اقشار مختلف اجتماعی.تشدید این وضعیت ساختار اجتماعی و نظم موردنیاز برای توسعه فراگیر و عدالت جویانه جامعه ایران را مورد تهدید جدی قرار داده است. اینهمه در شرایطی بوقوع می پیوندد که اصرار حکومت بنیاد گرای اسلامی ایران با مسئولیت ائتلاف نامبارک خامنه ای- احمدی نژاد، بر دستیابی به تسلیحات هسته ای و اولویت دادن به دستیابی به دانش و فناوری هسته ای و رویارویی با مجامع جهانی درکنار کم توجهی به مسائل متعدد پیش گفته، جامعه ایران را در مخاطره حمله نظامی احتمالی کشورهای سلطه جویی نظیر امریکا و متحدان آن قرار می دهد.

2. اجتماع علمی ایرانمتاسفانه علاوه بر وقوع مسائل اجتماعی عدیده و فراگیر، دولت اسلامی بنیادگرای ایران و مسئولان رده بالای حکومتی بعنوان سیاستگذار و تصمیم ساز، با ایجاد ترس و ارعاب و اعمال سیاستهای ضد اجتماعی و فرهنگی و همچنین سرکوب دانش پژوهان، متخصصان و صاحبان اندیشه و علم، بطور ناصحيح به هر دانشور و محقق آزاد اندیش و مستقلی از جمله جامعه شناسان متعهد چه به دلیل تحقيقات و انتشارآن ها و چه بر پايه طرز فکر و تدريس شان صدمه مي زند. در سال جاری دولت اسلامی افراد بسیاری را از فضاهای دانشگاهی محروم ساخته است. افرادی نظیر دکتر کیان تاجبخش، بزرگیان و در روزهای اخیر دلارام علی، دکتر سهراب رزاقی، جلوه جواهری و عماد الدین باقی بخاطر فعالیت های اجتماعی خود که ناشی از حس مسئولیت پذیری علمی و اجتماعی آنان است، دستگیر می شوند و بسیاری دیگر نظیر دکتر توسلی، دکتربشیریه، دکتر وثوقی، دکتر عسگری، دکتر نمک دوست، دکتر جعفری و برخی دیگر از کار درمحیط دانشگاهی محروم می شوند.

بازداشت های بدون مجوز و پیش از رسیدگی حقوقی، بازجویی های درسایه و بدون نظارت نهادهای قانونی از جمله وکیل، شکنجه روحی، ارعاب و هتک حرمت، محرومیت از فعالیت عملی و آموزشی، حاشیه نشین سازی، تحمیل مدیریت های ناشایست در فضاهای علمی، آموزشی و پژوهشی، و بازنشستگی های زودهنگام اساتید دانشگاهها از زمره مصادیق نقض حقوق بشر و اندیشه ستیزی است که دین و مدعیان آن را رو در روی دانش و دانشمندان قرار می دهد.

انجمن جامعه شناسان بدون مرز برای پیشگیری از بروز مسائل مختلف اجتماعی و گسترش بازتاب و پیامد های منفی ان در ساختار های جامعه کنونی و فردای ایران و تلاش برای اتخاذ سیاست هایی که بتواند در کوتاه مدت از شدت نرخ رشد این مسائل کاسته و در میان مدت زمینه های بروز آنها را ازبین ببرد، به مسئولان جمهوری اسلامی ایران هشدار می دهد. از سوی دیگر از آنان می خواهد فضای آزاد علمی، دانشگاهی و پژوهشی را چنان مهیا سازند که صاحبنظران و پژوهشگران مسئول و آگاه درحوزه های اجتماعی و فرهنگی بتوانند ضمن مطالعه زمینه های بروز این معضلات جانکاه، در راهیابی تعدیل و کاهش شدت رشد معضلات و آثار منفی آن در سایر حوزه ها و اقشار اجتماعی کوشا و موثر باشند و از بازداشت یا منع اشتغال این قشر و نیروهای روشنگر در جامعه پرهیز کند.

بی تردید عدم تمهید چنین امکان و فضایی به سود آحاد ملت اعم از نسل کنونی و آتی جامعه ایران نبوده و آن را درمعرض آشفتگی و بحرانهای جدی اجتماعی، فرهنگی و سیاسی و حتی مرزی فرار خواهد داد. درپایان نیز از کلیه نهادهای اجتماعی و فرهنگی مستقل، دانش پژوهان و جامعه شناسان کشور دعوت می شود دراعتراض به وضعیت بحران انسانی- اجتماعی درایران همگام شوند.

علی طایفی
مسئول بخش ایرانی انجمن جامعه شناسان بدون مرز
انجمن بین المللی جامعه شناسان بدون مرز- ایران فعالیت خود را از کمتر از یکسال گذشته آغاز کرده و هم اینک دارای بیش ار 170 نفر عضو ایرانی از داخل و خارج از کشور می باشد.

عدم خشونت در قرن بيست ويكم: موضوعي براي انتخاب

2009-05-18T12:38:00.000-07:00

رامين جهانبگلو ترجمه: بهزاد مهراني

هر كسي پرسش بنيادين هستي شناختي را مي داند: " چرا اين گونه است، بودن به جاي نبودن؟" اما پرسش بنيادين فلسفي شناختي ديگري وجود دارد كه ن‍‍ژاد انسان نتوانسته است به آن پاسخ دهد: "چرا خشونت وجود دارد،خشونت به جاي عدم خشونت؟ وقتي يك بار پرسيده شد كه آيا مقاومت مسالمت آميز،شكلي از اقدام مستقيم است،گاندي پاسخ داد:...اين تنها شكل مقاومت است."او گفت: مقاومت مسالمت آميز قوي ترين نيرو است.بسيار سود مندتر از الكتريسيته و حتي قدرتمند تر از اتر.

گاندي باور داشت كه عدم خشونت در هر سطحي از تجربه ي انساني مي تواند عملي شود.عدم خشونت براي او تنها يك تاكتيك سياسي نبود،بلكه معنويت و طريقي براي زندگاني بود.ما امروز در عصري زيست مي كنيم كه حوزه هاي اجتماعي،فرهنگي و سياسي عاري از معنويت است.اما عدم خشونت گاندي هنوز آرماني را به ما عرضه مي كند كه مي توان آن را حفظ نمود.گاندي آواي پيامبر گونه ي قرن بيست و يكم باقي مي ماند و عدم خشونت او ما را به ادامه مبارزه به خاطر آن چه حق و عدالت تلقي مي كنيم،وا مي دارد.در زماني كه نوع بشر با تضاد هاي منافع ملي،بنيادگرايي هاي مذهبي و تبعيضات قومي و نژادي مواجه مي شود،عدم خشونت مي تواند معناي قابل اعتماد بنا نهادن شالوده ي يك سياست جهانشمول جديد باشد.

علي رغم اين كه بسياري بر اين باورند كه عدم خشونت ابزاري بي اثر در برابر حكومت هاي خود كامه و كشتار جمعي است،در چند دهه اخير بسياري از ابتكارات دموكراتيك كه بر اساس مبارزه مسالمت آميز و تصديق حقوق بشر و كمك به ساختن جامعه مدني جهاني بر روي شالوده هاي محكم اخلاقي بنا شده بود،مي توانست براي جست و جوي صلح و عدالت با نوعي نئو گاندي گرايي پيوند داشته باشد.آشكار است،در جهاني كه مصايب بسياري همچون تروريسم،فقر، بي سوادي، و تعصب وجود دارد،تاريخ هنوز مي تواند خارج از انتخاب ها شكل گيرد.انتخاب عدم خشونت با ما است.

ما در دنياي " سرنوشت هاي متداخل" زندگي مي كنيم،جايي كه تقدير فرهنگ ها به شدت در هم تنيده شده است.عمر جهان اجتماعات بسته اي كه نظام هاي خود كامه يا سنت هاي مذهبي را براي لايه هاي انحصاري مشروعيت تاريخي، نمايندگي مي كنند طولاني نيست.هرگز در تاريخ نژاد انساني،عدم خشونت تا به اين حد تعيين كننده نبوده است.به هر حال تنها خشن ترين و مستبد ترين حكومت ها براي ممانعت انسان از انديشيدن و تمرين عدم خشونت تلاش كرده اند.در اين اواخر عدم خشونت از يك تاكتيك ساده ي مقاومت به يك هدف جهانشمول بر پايه ي تقاضاي بين المللي اصول دموكراسي بسط يافته است.

با گذشت سه دهه، تروريسم جهاني،نقض حقوق بشر و تخريب زيست محيطي،موجبات عكس العمل هاي چشمگير نگران كننده اي براي سياست جهاني عدم خشونت فراهم شده است.سياست جهاني عدم خشونت مي تواند بهترين نوع رابطه بر قرار كردن در سطح جهاني باشد.بنا بر اين سياست جهاني عدم خشونت،نه تنها وظيفه ي دولت ها ست بلكه وظيفه جامعه مدني،و ميان دولتي،غير دولتي و نهاد هاي فرا مليتي است.مهم تر اين كه جامعه بين المللي وظيفه و تعهد اخلاقي دارد،در كشور هايي كه دچار بي قانوني هستند و نمي توانند شهروندان را از نقض حقوق بشر در امان دارند،پا در مياني كند.

يك جامعه صلح آميز تنها با ايجاد نهادهايي مستعد براي گسترش و رسيدن به هماهنگي ميان فرهنگي و ميان مذهبي مي تواند ارتقاء يابد.در قرني كه ترور،زندگي و قواي ذهني حد اقل دو سوم نوع بشر را تعيين مي كند و خشونت،فرهنگ هر روز ما را تحت تاثير قرار مي دهد،ما نمي توانيم با سياست خوش خيالانه،از اين پرسش كه" مسووليت متوجه كيست؟" صرف نظر كنيم.